Strona główna
Od redakcji
Galeria foto
Narodowy Dzień Życia 2015

Galeria foto
Multimedia
Konkurs
pro-life
Newsletter
Wydarzenia
Książka Realitas
Realna Polska
Realny świat
Felieton Króla
Światoogląd
Dorzeczna mowa
Święci w dziejach
Kontakt
Archiwum
Mecenasi
RSS
Realitas.pl na Facebooku®

Felieton Króla
Mirosław Król 2013-05-23

Bł. Cezar de Bus

Obfita sieć nad Jeziorem Tyberiadzkim symbolizuje mnóstwo ocalonych przez tych, którzy na wezwanie Zmartwychwstałego porzucili swoje łodzie i sieci, by stać się rybakami ludzi. Cała historia Kościoła to zmaganie o to, by jego sieć także stała się pełna.

Kościół 15 kwietnia wspomina w liturgii bł. Cezara Busa. Jemu przyszło żyć w czasach, gdy sieć Kościoła zaczęła się rozrywać. Greckie słowo „rozrywać” – schidzo przywołuje na myśl schizmy czy herezje, które rwały Kościół na kawałki. Wiek XVI przyniósł wystąpienie tzw. reformatorów: Lutra, Zwinglego, Kalwina. Powoływali się oni na Pismo św., które interpretowali w oderwaniu od wspólnoty Kościoła. Występowali oni przeciw papieżowi, zakonom, pojmowaniu mszy św. jako ofiary, a także m.in. przeciw kultowi świętych. W takich właśnie czasach przyszedł na świat Cezar. Jednakże wszystkie te problemy nie zajmowały go na początku.

Był szlachcicem przybyłym wraz z rodziną z Włoch do francuskiej Prowansji. Wraz z bratem robił karierę w gwardii królewskiej Karola IX. Nie musiał się martwić o byt, służył przecież u boku wielkiego monarchy. Pisał wiersze, sztuki teatralne, cieszył się prestiżem społecznym. Nie myślał też o Bogu, o swoim życiu, nie myślał o wieczności. I w tym beztroskim dworskim życiu dopadła go choroba i zwaliła z nóg, przykuwając do łóżka. W chorobie doglądali go i pielęgnowali prości, ale pobożni ludzie. Antonina Reveillade i Ludwik Guyot. Myśli Cezara zaczęły zwracać się ku własnemu życiu i poszukiwaniu jego sensu. Antonina była kobietą oddającą się spełnianiu dzieł miłosierdzia, ale nie potrafiła czytać. Zakochana w żywotach świętych często prosiła Cezara Busa, by przeczytał jej fragment żywotów. On czytał więc najpierw dla niej, potem także dla siebie. I wtedy otworzyła się przed Cezarem wielka księga Bożych cudowności. Był już dojrzałym trzydziestokilkuletnim mężczyzną, gdy przylgnął do Boga całym swoim sercem.

Zaczął także odkrywać w sobie powołanie do stanu duchownego, co zaowocowało studiami teologicznymi i przygotowaniami do kapłaństwa. Święcenia przyjął mając 42 lata. Znał świat dworski, arystokratyczny, szlachecki. Wiedział, że to co mu najbardziej doskwiera to obojętność religijna. Nie zawsze jest ona wynikiem złej woli. Czasami przyczyna niewiary tkwi w niewiedzy, w błędnych wyobrażeniach o Bogu i Kościele. Postanowił dołożyć starań, aby tę sytuację zmienić, poświęcając resztę swego życia duchowemu kształceniu i katechizacji wszelkich warstw społecznych.

Uzyskawszy zgodę biskupów dwóch francuskich diecezji rozpoczął życie wędrownego katechisty, kaznodziei i spowiednika. Przemierzając wioski i miasta przekonał się szybko ten gorliwy kapłan, że jego diagnoza jest słuszna. Religijna ignorancja posunięta do granic religijnego analfabetyzmu staje się często powodem religijnej obojętności prowadzącej do utraty wiary. Chodził więc od wioski do wioski, przemierzał ulice miast, przemawiał z ambon i zamykał się na długie godziny do konfesjonału. Obejmował swym nauczaniem zarówno dzieci, młodzież jak i starszych. Wkrótce przyłączył się do Cezara jego kuzyn Romillon, a potem i inni naśladowcy, którzy stali się zaczątkiem nowej rodziny zakonnej Kapłanów Nauki Chrześcijańskiej. Bł. Cezar Bus zmarł w wieku 63 lat w roku 1607 i został pochowany w Avinionie. Przetrwało jego dzieło, które wraz z innymi przedsięwzięciami podejmowanymi w tym czasie przyczyniło się do zahamowaniu postępów protestantyzmu i rozrywania sieci Kościoła.

Choć minęło paręset lat od tamtych wydarzeń diagnoza o religijnej ignorancji jaką postawił bł. Cezar niestety wciąż zdaje się zachowywać swoją aktualność. Być może jakaś choroba zwalając nas z nóg, jak niegdyś owego świętego, zmusi nas do twórczej refleksji.

Tekst został wygłoszony w ramach cyklu felietonów „Spróbuj pomyśleć” w Radiu Maryja 15 kwietnia 2013 r.